کمدی در این فیلم مانند حل شدن یک قاشق شکر در یک لیوان چای است، روی اکشن.ماجرایی بیشتر میتوان حساب باز کرد. فیلم بیشتر از کافی سرگرم کننده است و بهتر از آن چیزی است که خودش ادعا میکند . در کل هجویه‌ای است بر فیلمهای جیمزباند.
اشاره‌های مستقیم به فیلم بانوی زیبای من، جک بائر در سریال 24 و خود شخصیت جی.بی (جیمز باند) در فیلم میشود، رد پایی هم از فیلم The Ipcress File 1965 با بازی مایکل کین در فیلم هست (گم شدن پروفسور و پیدا شدنش و خائن بودن رئیس بخش جاسوسی) . صحنه حمله به کودک در حمام از فیلم The Shining 1980 وام گرفته شده. فیلم سوژه تکراری و کلیشه شده نابودی دنیا توسط یک فرد خبیث و نجات دنیا توسط یک مامور جان بر کف را هجو و تبدیل به ضد کلیشه کرده. داستان فیلم شباهتهایی هم به فیلم Unbreakable 2000 و Dr. No 1962 دارد.
جیمز باند به Mr. Kiss Kiss Bang Bang هم معروف است. کسی که در عین تلاش برای کشتن دشمنان از در افتادن با زنان هم غافل نمی‌ماند! این کلیشه نیز فراموش نشده و چند ثانیه از انتهای فیلم را بالای از هجده سال کرده!