جوهره و تم اصلی این فیلم از پروتستانتیزم وام گرفته شده. یعنی بی‌خیال بهشت آن دنیا شدن و ساختن بهشت با سعی و تلاش روی زمین و همین جا که داریم زندگی میکنیم. البته نگاه فیلم مذهبی نیست بلکه ضد مذهب و ماتریالیست است، قهرمان سوسیس فیلم یک کافر است که به پوچ بودن وعده‌های رفتن به بهشت یا سرزمین موعود پی برده و سعی دارد دیگران را از این راز آگاه کند و برخلاف کاراکتر سس خردل عسلی که دچار یاس فلسفی و پوچی شده و دست به خودکشی میزند، سوسیس فردی عملگرا است و دست به اقدام برای اصلاح وضع موجود می‌زند. مواد غذایی فروشگاه در این فیلم نماد انسان و آدم‌ها نماد خدایان هستند. آنها انگشت در ماتحت خدایان خود کرده، یکی را به هوا فرستاده و پودر میکنند و پس از اخراج خدایان از زندگی خود به آزادی و شادی دست پیدا میکنند. نماد خردگرایی و علم در این فیلم به آدامس سپرده شده، او که دائما عناصر مادی خود را توضیح میدهد و البته برداشتی جذاب و طنزآلود از دانشمند فیزیکدان ویلچرنشین ، استفان هاوکینگ است و بدون کمک و راهنمایی‌های او اجناس فروشگاه توان غلبه بر خدایان خود را نداشتند. در نهایت علم و عمل بر خرافات و بندگی پیروز میشوند.

یادداشت بالا در جهت نقد و تحلیل انیمیشن سوسیس پارتی نوشته شده و الزاما منطبق بر اعتقادات نویسنده نیست.